Gisteren kreeg ik maar liefst 2 kaartjes op mijn deurmat. Een van een vriendin in Utrecht met een leuke foto erbij en een van een oud collega. Lief toch. Een met een uitnodiging om weer eens gezellig af te spreken en dat gaan we zeker doen. Meestal ga ik in de kerstvakantie en ik hoop dat het niet gaat sneeuwen dan.
Zondag raakte ik in een spontaan gesprek met een vrouw toen ik naar de supermarkt liep. Ik vroeg hoe het met haar tweeling ging. Vroeger zag ik haar vaak lopen met twee kleine kindjes. Ze vertelde dat die nu al 7 jaar waren en nog vanalles er omheen. Toch leuk, zo'n spontaan gesprek.
Ik ken wel veel mensen hier in de straat en het lijkt me nog wel leuk om een soort borrel, open huis, te houden. Maar ik durf nog niet. Ik denk dan dat mensen het vaak te druk hebben of toch niet komen.
Ik ga er nog eens over nadenken. Hebben jullie tips ? Misschien moet ik het ook in een bepaalde vorm gieten zoals een nieuwjaarsborrel of zo.
In november 2013 gingen vijftig enthousiastelingen de 'geefuitdaging' aan: gedurende een maand gaven zij iedere dag iets aan een ander. Een tastbaar geschenk, een helpende hand, onverdeelde aandacht of welke andere gift dan ook. Soms aan een goede bekende, soms aan een volslagen vreemde. Soms piepklein en soms wat groter. Maar altijd met volle overgave, en zonder er iets voor terug te verlangen. Op dit gemeenschappelijke blog deden de deelnemers verslag van hun ervaringen.
maandag 25 november 2013
Dag 25 van Inenomdekas
Vandaag was niet zo'n fijne dag. Wat gaf ik? Weinig naar mijn idee.
Aandacht en energie.
Ik ging met mijn moeder naar de notaris en had een mentor gesprek met zoon op school.
Ik maakte geen ruzie met moeder en slikte toen ik de schuld kreeg van haar valpartij. Ook werd ik niet boos toen het mijn schuld bleek te zijn dat de pinautomaat geen keuze heeft voor 10 biljetten van 50 euro. Natuurlijk beloofde ik over 2 weken opnieuw mee te gaan naar de notaris.
Ik belde ook niet boos de vader van mijn zoon (ex-man) die het nodig vindt om zoon de grond in te boren. Ook zeurde ik niet over het feit dat hij achter ligt met het betalen van zijn deel van het schoolgeld.
Aandacht en energie dus...
Aandacht en energie.
Ik ging met mijn moeder naar de notaris en had een mentor gesprek met zoon op school.
Ik maakte geen ruzie met moeder en slikte toen ik de schuld kreeg van haar valpartij. Ook werd ik niet boos toen het mijn schuld bleek te zijn dat de pinautomaat geen keuze heeft voor 10 biljetten van 50 euro. Natuurlijk beloofde ik over 2 weken opnieuw mee te gaan naar de notaris.
Ik belde ook niet boos de vader van mijn zoon (ex-man) die het nodig vindt om zoon de grond in te boren. Ook zeurde ik niet over het feit dat hij achter ligt met het betalen van zijn deel van het schoolgeld.
Aandacht en energie dus...
Soms ben ik bang om een dag niet te kunnen geven maar meestal lukt het toch wel....
Zaterdag ging ik op een optreden van de volksdansgroep de kleintjes helpen aankleden maar
uiteindelijk deed ik een andere geefactie.....Eén van de koppels van de groep hun kleintje werd
plots ziek en moest altijd maar overgeven....Zo zielig dat zieke babietje....De oma's en opa's waren ook
daar om het optreden te zien dus heb ik voorgesteld om het kleintje mee naar huis te nemen zodat het
wat kon slapen want dat was wel moeilijk in al dat gewoel....
Zo kon de hele familie toch nog genieten van het spektakel...
Ik stak er ergens een kaartje in de bus voor een verjaardag en stuurde een mailtje naar iemand om te
vragen naar haar gezondheid....ik liet iemand voorgaan in de supermarkt en werd uitgebreid bedankt...
Deed een praatje aan de kassa met een willekeurig iemand en hielp gisteren na de laatste voorstelling
zoveel mogelijk mee opruimen met de jongeren van de volksdansgroep....
Iemand van de jongeren was haar (gekregen) roos vergeten ....die bracht ik daarstraks naar haar thuis....
Ik kocht als verrassing worstenbroodjes voor mij en de kids deze middag (ze werden in dank aanvaard ;)
We maakten in de kribbe een kaartje voor een koppeltje wiens baby overleden is.....(we kenden deze mensen nog niet want het kindje ging vorige week normaal de eerste keer komen) Vreselijk moet dat zijn.....we kunnen spijtig genoeg zo weinig doen.....
Ik betrap er me wel op dat ik overal rond zit te kijken of ik ergens iemand kan helpen of iets kan doen ;)
Ook altijd grappig om de reactie van sommige mensen te zien als je naar hen glimlacht of hen laat voorgaan
in de supermarkt of in het verkeer.....
Het blijft mooi en leuk dat geven!
heel veel liefs en alvast een fijne avond!
Zaterdag ging ik op een optreden van de volksdansgroep de kleintjes helpen aankleden maar
uiteindelijk deed ik een andere geefactie.....Eén van de koppels van de groep hun kleintje werd
plots ziek en moest altijd maar overgeven....Zo zielig dat zieke babietje....De oma's en opa's waren ook
daar om het optreden te zien dus heb ik voorgesteld om het kleintje mee naar huis te nemen zodat het
wat kon slapen want dat was wel moeilijk in al dat gewoel....
Zo kon de hele familie toch nog genieten van het spektakel...
Ik stak er ergens een kaartje in de bus voor een verjaardag en stuurde een mailtje naar iemand om te
vragen naar haar gezondheid....ik liet iemand voorgaan in de supermarkt en werd uitgebreid bedankt...
Deed een praatje aan de kassa met een willekeurig iemand en hielp gisteren na de laatste voorstelling
zoveel mogelijk mee opruimen met de jongeren van de volksdansgroep....
Iemand van de jongeren was haar (gekregen) roos vergeten ....die bracht ik daarstraks naar haar thuis....
Ik kocht als verrassing worstenbroodjes voor mij en de kids deze middag (ze werden in dank aanvaard ;)
We maakten in de kribbe een kaartje voor een koppeltje wiens baby overleden is.....(we kenden deze mensen nog niet want het kindje ging vorige week normaal de eerste keer komen) Vreselijk moet dat zijn.....we kunnen spijtig genoeg zo weinig doen.....
Ik betrap er me wel op dat ik overal rond zit te kijken of ik ergens iemand kan helpen of iets kan doen ;)
Ook altijd grappig om de reactie van sommige mensen te zien als je naar hen glimlacht of hen laat voorgaan
in de supermarkt of in het verkeer.....
Het blijft mooi en leuk dat geven!
heel veel liefs en alvast een fijne avond!
Boekenweggeefdag, Snail Mail & nog meer Boeken - by Mirjam Down Under
Een impressie van de afgelopen geefdagen:
Zaterdag was het natuurlijk Boekenweggeefdag, dus ik heb wat boekjes gestrooid. Bij de hondentraining heb ik een boekje met hondenfoto's neergelegd. Dag lag bij de ingang van het terrein, toen ik zo'n twee uur later op dezelfde plek kwam, was het weg. Leuk! En bij een appartementencomplex hier in de buurt heb ik twee boeken van Cadfael neergelegd. Kaartje erbij, aan de site gerefereerd, de gelukkige vinder veel leesplezier gewenst.
Verder heb ik nog geld overgemaakt voor de Filipijnen. Bij een vorige ramp werd er op het werk ook geld ingezameld en verdubbelde mijn werkgever het ingezamelde bedrag. Ik had gehoopt dat dat deze keer ook gedaan zou worden. Helaas... Nu heb ik zelf geld overgemaakt. Niet naar Giro 555, maar naar de WSPA. Voor de dieren in nood daaro!
Ook had ik een strikje besteld voor een hele knappe bulldog, de opbrengst ging naar een goed doel. Strikje is van het weekend aangekomen. Dubbel gegeven dus!
Zondag was het weer Snail Mail Sunday, deze keer heb ik mijn Amerikaanse pen pal een brief voor de Kerst geschreven, een paar kleine leukigheidjes erbij en huppekee, de grote plas over! Verder ook nog een paar kaarten gestuurd via Post voor Kanjers en Stichting Postvriend.
En vandaag voor de verandering maar weer eens boeken weggegeven! Beetje saai wordt het wel. ;) Meneer de Manager heb blij gemaakt met een paar Patricia Cornwells en truffelkruidnoten. Op het toilet heb ik inlegkruisjes neergelegd. Hu? Tot mijn verbazing lagen die vorige week samen met nog wat reclamemateriaal in de bus. Schijn ik aangevraagd te hebben... Raar, want ik gebruik die dingen nooit. Zal wel. Voorheen lag er standaard maandverband oid op het toilet, dat is al heel lang niet meer. Wegbezuinigd waarschijnlijk. We hebben nog wel eens buitenlandse collega's over de vloer, die dan lichtelijk beschaamd om een persoonlijke 'favour' komen vragen. Goede daad weer gedaan dus! Overigens is er ook wel eens om een kolfmachine gevraagd. :) Maar dat even terzijde.
Om in de boekensfeer te blijven: Din heb ik ook nog blij gemaakt met drie boeken en voor mezelf heb ik HHHH gekocht, kost bij de Libris boekhandel nu maar 5,95 Eur! Kon ik natuurlijk niet laten liggen.
Wat ik ontvangen heb? Blije gezichten, voorpret en voldoening over mijn 'goede daden'. Ik sta deze maand meer stil bij het geven en bij het ontvangen, ik ben me er meer van bewust. Ik neem nu meer tijd om dat ene mailtje te sturen, om even te vragen hoe het gaat. Dat doe ik anders ook wel, maar nu meer, met meer aandacht en energie. En dat voelt goed!
Fijne avond altesaam! xx
Zaterdag was het natuurlijk Boekenweggeefdag, dus ik heb wat boekjes gestrooid. Bij de hondentraining heb ik een boekje met hondenfoto's neergelegd. Dag lag bij de ingang van het terrein, toen ik zo'n twee uur later op dezelfde plek kwam, was het weg. Leuk! En bij een appartementencomplex hier in de buurt heb ik twee boeken van Cadfael neergelegd. Kaartje erbij, aan de site gerefereerd, de gelukkige vinder veel leesplezier gewenst.
Verder heb ik nog geld overgemaakt voor de Filipijnen. Bij een vorige ramp werd er op het werk ook geld ingezameld en verdubbelde mijn werkgever het ingezamelde bedrag. Ik had gehoopt dat dat deze keer ook gedaan zou worden. Helaas... Nu heb ik zelf geld overgemaakt. Niet naar Giro 555, maar naar de WSPA. Voor de dieren in nood daaro!
Ook had ik een strikje besteld voor een hele knappe bulldog, de opbrengst ging naar een goed doel. Strikje is van het weekend aangekomen. Dubbel gegeven dus!
Zondag was het weer Snail Mail Sunday, deze keer heb ik mijn Amerikaanse pen pal een brief voor de Kerst geschreven, een paar kleine leukigheidjes erbij en huppekee, de grote plas over! Verder ook nog een paar kaarten gestuurd via Post voor Kanjers en Stichting Postvriend.
En vandaag voor de verandering maar weer eens boeken weggegeven! Beetje saai wordt het wel. ;) Meneer de Manager heb blij gemaakt met een paar Patricia Cornwells en truffelkruidnoten. Op het toilet heb ik inlegkruisjes neergelegd. Hu? Tot mijn verbazing lagen die vorige week samen met nog wat reclamemateriaal in de bus. Schijn ik aangevraagd te hebben... Raar, want ik gebruik die dingen nooit. Zal wel. Voorheen lag er standaard maandverband oid op het toilet, dat is al heel lang niet meer. Wegbezuinigd waarschijnlijk. We hebben nog wel eens buitenlandse collega's over de vloer, die dan lichtelijk beschaamd om een persoonlijke 'favour' komen vragen. Goede daad weer gedaan dus! Overigens is er ook wel eens om een kolfmachine gevraagd. :) Maar dat even terzijde.
Om in de boekensfeer te blijven: Din heb ik ook nog blij gemaakt met drie boeken en voor mezelf heb ik HHHH gekocht, kost bij de Libris boekhandel nu maar 5,95 Eur! Kon ik natuurlijk niet laten liggen.
Wat ik ontvangen heb? Blije gezichten, voorpret en voldoening over mijn 'goede daden'. Ik sta deze maand meer stil bij het geven en bij het ontvangen, ik ben me er meer van bewust. Ik neem nu meer tijd om dat ene mailtje te sturen, om even te vragen hoe het gaat. Dat doe ik anders ook wel, maar nu meer, met meer aandacht en energie. En dat voelt goed!
Fijne avond altesaam! xx
Het is weer voorbij die mooie geefmaand. By:de zinkende surfer
Ja, het is al bijna weer voorbij de Geefmaand November. Ik
heb niet zoveel blogs geschreven maar ik heb wel iedere dag genoten van de
blogs die door anderen zijn geplaatst en ik heb daar inspiratie uit geput.
Maar nu zit het er bijna op.
Voor morgen heb ik bedacht dat ik nu eindelijk eens ga
betalen voor de meditatie app. Ik mediteer al een aantal maanden met de free
version van Insight Timer. Deze voldoet uitstekend maar het is wel zo aardig om
als je al maanden gebruik maakt van een prima App er ook iets voor geeft.
Dan gaat er ook een signaal naar de makers dat hun App wordt gewaardeerd. (
voor I-phone is er trouwens geen free version)
Woensdag is het kleding ruil feestje maar ik denk dat ik nog
even wacht op het XXL kledingruil feestje. En verdubbeldame, als jij een XXL
kledingruil feestje geeft kom ik graag langs met kleding in jouw maat. Dat brengt mij meteen op het volgende: in
mijn agenda van volgend jaar staat maar 1 ding. Hetzelfde als er dit jaar in
stond: afvallen en sporten. Maar ja, dan ga ik toch allemaal andere dingen in
mijn agenda zetten. Zodat ik geen tijd meer heb om te gaan zwemmen. En dan
verdwijnt mijn enige echte doel : afvallen
weer uit het zicht. Het lijkt mij zeer inspirerend om in januari een verminder
blog te beginnen. Dan kan ik inspiratie
putten uit de acties van andere deelnemers om af te vallen en verlies ik mijn
doel niet uit het oog. Verdubbeldame verminder je mee? Je schreef dat je over 2
maanden maat 36 wilt hebben, nu ik ook! We kunnen ons laten sponseren voor
iedere verloren kilo. Weer een extra motivatie en een gift voor het goede doel. Daar kan ik me woensdag eens over gaan buigen.
Dan blijft de donderdag nog over. In de eerste week zou ik
mijn tante bellen als geef daad. Dat heb ik nog steeds niet gedaan. En het is zo’n leuk mens, wat weerhoud mij toch.
Maar even doen, dan kan ik de maand goed afsluiten.
Vrijdag ga ik koken voor het feest van morgen en zaterdag 30
november sluit ik de Geefmaand knallend af met het Sinterklaas feest. Met
cadeaus voor de hele familie.
Dag 24 en 25: Goede doelen, Loesje en een medaille
Bijdrage van: Firma Fluitekruid
Al twee weken loop ik met een paar nep-medailles op zak.
Het leek me zo'n leuke Random Act Of Kindness om er een zomaar bij een tramcontroleur of winkelbediende om de nek te hangen en te zeggen: 'Voor mij bent u Medewerker van de Week!'
Iets om je uiteraard bij voorbaat al over te verkneukelen, maar tot op heden had ik nog geen geschikte kandidaat gevonden. Ten eerste zijn de medailles eigenlijk bedoeld voor kinderen, en zit er dus maar een heel klein lintje aan. Al twee weken zit ik winkelpersoneel en tramcontroleurs te bespieden en de situatie in te schatten.
'Nee', denk ik dan. 'Een te groot hoofd', of: 'Een bril', of: 'Flaporen'.
Het lijkt me zo genant als je hem niet goed krijgt omgehangen!
En zelfs als je iemand hebt gespot met een klein hoofd, zonder bril en met poezelige oortjes, dan nog is het een enorme drempel om zomaar out of the blue een medaille om iemand's nek te hangen. Dat slaat nergens op!
Eigenlijk was het dus vooral wachten op een goede aanleiding.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Verder gegeven, gisteren en vandaag:
- Geld gedoneerd aan Greenpeace voor de actie om van de Noordpool een natuurreservaat te maken.
- Petitie ondertekend tegen het geplande Pebble Mine Project, wat een enorme bedreiging vormt voor de wilde zalm in Bristol Bay, Alaska.
- Me als vrijwilliger aangemeld om teksten te schrijven voor Loesje-posters.
Al twee weken loop ik met een paar nep-medailles op zak.
Het leek me zo'n leuke Random Act Of Kindness om er een zomaar bij een tramcontroleur of winkelbediende om de nek te hangen en te zeggen: 'Voor mij bent u Medewerker van de Week!'
Iets om je uiteraard bij voorbaat al over te verkneukelen, maar tot op heden had ik nog geen geschikte kandidaat gevonden. Ten eerste zijn de medailles eigenlijk bedoeld voor kinderen, en zit er dus maar een heel klein lintje aan. Al twee weken zit ik winkelpersoneel en tramcontroleurs te bespieden en de situatie in te schatten.
'Nee', denk ik dan. 'Een te groot hoofd', of: 'Een bril', of: 'Flaporen'.
Het lijkt me zo genant als je hem niet goed krijgt omgehangen!
En zelfs als je iemand hebt gespot met een klein hoofd, zonder bril en met poezelige oortjes, dan nog is het een enorme drempel om zomaar out of the blue een medaille om iemand's nek te hangen. Dat slaat nergens op!
Eigenlijk was het dus vooral wachten op een goede aanleiding.
En die kwam, zojuist!
Vandaag is de eigenlijke verjaardag van mijn zus (gisteren vierde ze het in de tapasbar, en was overigens blij verrast met haar 50 cadeautjes), dus ik wilde nog even een bosje bloemen langs brengen namens mijn ouders, meneer Fluitekruid en mij.
Vandaag is de eigenlijke verjaardag van mijn zus (gisteren vierde ze het in de tapasbar, en was overigens blij verrast met haar 50 cadeautjes), dus ik wilde nog even een bosje bloemen langs brengen namens mijn ouders, meneer Fluitekruid en mij.
Maar het was een beetje een stressdag.
Zo'n dag dat je de hele tijd achter de feiten aan loopt te rennen. Daardoor was ik de tijd helemaal vergeten, en kwam pas tegen sluitingstijd aan bij de bloemist. Gelukkig mocht ik nog een mooi boeket uitzoeken en een kaartje erbij schrijven, en toen... bleek ik - echt mega-stom - mijn portemonnee te zijn vergeten! (zo'n dag, dus...)
Maar deze mevrouw was een kanjer. Speciaal voor mij bleef ze nog even open zodat ik mijn portemonnee kon gaan halen. Echt superlief!
Een fooi wilde ze niet aanpakken, maar de medaille wel. Met een brede glimlach nam ze hem in ontvangst. 'Ah wat leuk...', zei ze vertederd, terwijl ze de opschriften las.
'Number one', stond erop, en 'Winner.'
Echt, een mooiere gelegenheid had ik niet kunnen bedenken!
Een fooi wilde ze niet aanpakken, maar de medaille wel. Met een brede glimlach nam ze hem in ontvangst. 'Ah wat leuk...', zei ze vertederd, terwijl ze de opschriften las.
'Number one', stond erop, en 'Winner.'
Echt, een mooiere gelegenheid had ik niet kunnen bedenken!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Verder gegeven, gisteren en vandaag:
- Geld gedoneerd aan Greenpeace voor de actie om van de Noordpool een natuurreservaat te maken.
- Petitie ondertekend tegen het geplande Pebble Mine Project, wat een enorme bedreiging vormt voor de wilde zalm in Bristol Bay, Alaska.
- Me als vrijwilliger aangemeld om teksten te schrijven voor Loesje-posters.
En verder nog gekregen:
- Eindelijk weer eens lekker aan het knutselen, want ik ben aan mijn surprise begonnen
- Heerlijk tapasbuffet en een fijne avond met gezellige mensen
- Eindelijk weer eens lekker aan het knutselen, want ik ben aan mijn surprise begonnen
- Heerlijk tapasbuffet en een fijne avond met gezellige mensen
Doorgaan en doorgaan!
Tot mijn schrik heb ik al een week niet geblogd. Af en toe wel jullie blogjes gelezen, gelachen, inspiratie opgedaan en genoten. Heerlijk al die verhaaltjes.
Deze week nogte druk geweest met de decemberzegels. Mijn eerste bestelling was ik zo door, dus gelijk een grotere hoeveelheid besteld. Ook die is inmiddels bijna op. Hier en daar knoopte ik een praatje aan met voor mij volslagen onbekenden waar ik aan de deur kwam. Best gezellig hoor.
Vrijdag was mijn 'shopdagje'. Eens in de 6 à 8 weken heb ik zo'n heerlijk dagje. Mijn man schonk me vrij-van-koken! Heerlijk, hoefde ik niet op tijd thuis te zijn. Ik genoot van het dagje. Kocht bijna alles wat op mijn lijstje stond.
Door de Buy Nothing New maand, was ik wel wat zuiniger. Op de één of andere manier is dat een beetje blijven hangen. Vooral in combinatie met de opruimwoede die me af en toe meester is. Ik wil niet teveel troep in huis halen/hebben.
Ik kocht 3 wijnglazen voor een vriend. Bij de Kringloop daar. Hij kijkt er hier ook altijd naar dat soort glazen en ik doe het overal waar ik Kringloopwinkels zie. 15 cent per stuk en de sticker met de merknaam zat er nog op. Splinternieuw dus. Ik waste ze voor hem af, omdat ik nog ruimte had in de vaatwasser. Helaas vergat ik ze mee te nemen, maar hij weet het al wel. Kost weinig, maar altijd leuk.
Prijsverschil tussen de winkels is ook heel leuk. Zo heeft die vriend er eens eentje gezien voor € 7,50! Meestal zijn ze niet duurder dan 40 cent.
Ik kocht bloemen voor in huis. Gelukkig kreeg ik er niet allerlei innerlijke moeilijkheden ermee, zoals Marije. Ze staan nu mooi in vaasjes. Daar geniet mijn man altijd zo van en ik natuurlijk ook.
Ik kreeg per mail (n.a.v. mijn mailing voor decemberzegels) een specifieke vraag van een oud-collega. Of ik haar ergens mee wilde helpen, ten bate van een andere oud-collega. Een stille wens van mij kwam uit! Dit heb ik altijd al eens willen doen! Ze moest er iets voor regelen en zou daarvoor moeten betalen. Ik bood aan het zelf te regelen en dat lukte me gratis. (nou ja, ik geef wel een doosje snoepjes of zo als ik het terugbreng) Nog een x aantal nachtjes slapen.... Omdat je maar nooit weet wie er mee leest, blog ik daarover als ik het gedaan heb. Valt gelukkig nog binnen de geefmaand;)
Donderdag gaf ik mijn klanten als cadeautje een mooie tas mee. Ik meldde het niet, gaf het gewoon mee als verpakking van hun bestelling.
Omdat ik deze maand ook op wilde ruimen, heb ik dat deze week ook weer gedaan. Ik maakte mijn tuin (1.15 bij 1.15 op mijn balkon) winterklaar. Alles eruit en mest erover. Ik ruimde alle tuindingetjes op uit mijn 3e slaapkamer en zette ze in het schuurde beneden. Oud papier netjes in dozen (wij hebben geen blauwe container), die nog even wegbrengen en dan is dat hoekje ook weer netjes opgeruimd.
En komende week het schuurtje even weer wat ordenen.
Met dat opruimen maak ik meneer weer heel blij. Nog even doorzetten, ik kan wel een maand lang iedere dag opruimen;)
Deze week nog
Vrijdag was mijn 'shopdagje'. Eens in de 6 à 8 weken heb ik zo'n heerlijk dagje. Mijn man schonk me vrij-van-koken! Heerlijk, hoefde ik niet op tijd thuis te zijn. Ik genoot van het dagje. Kocht bijna alles wat op mijn lijstje stond.
Door de Buy Nothing New maand, was ik wel wat zuiniger. Op de één of andere manier is dat een beetje blijven hangen. Vooral in combinatie met de opruimwoede die me af en toe meester is. Ik wil niet teveel troep in huis halen/hebben.
Ik kocht 3 wijnglazen voor een vriend. Bij de Kringloop daar. Hij kijkt er hier ook altijd naar dat soort glazen en ik doe het overal waar ik Kringloopwinkels zie. 15 cent per stuk en de sticker met de merknaam zat er nog op. Splinternieuw dus. Ik waste ze voor hem af, omdat ik nog ruimte had in de vaatwasser. Helaas vergat ik ze mee te nemen, maar hij weet het al wel. Kost weinig, maar altijd leuk.
Prijsverschil tussen de winkels is ook heel leuk. Zo heeft die vriend er eens eentje gezien voor € 7,50! Meestal zijn ze niet duurder dan 40 cent.
Ik kocht bloemen voor in huis. Gelukkig kreeg ik er niet allerlei innerlijke moeilijkheden ermee, zoals Marije. Ze staan nu mooi in vaasjes. Daar geniet mijn man altijd zo van en ik natuurlijk ook.
Ik kreeg per mail (n.a.v. mijn mailing voor decemberzegels) een specifieke vraag van een oud-collega. Of ik haar ergens mee wilde helpen, ten bate van een andere oud-collega. Een stille wens van mij kwam uit! Dit heb ik altijd al eens willen doen! Ze moest er iets voor regelen en zou daarvoor moeten betalen. Ik bood aan het zelf te regelen en dat lukte me gratis. (nou ja, ik geef wel een doosje snoepjes of zo als ik het terugbreng) Nog een x aantal nachtjes slapen.... Omdat je maar nooit weet wie er mee leest, blog ik daarover als ik het gedaan heb. Valt gelukkig nog binnen de geefmaand;)
Donderdag gaf ik mijn klanten als cadeautje een mooie tas mee. Ik meldde het niet, gaf het gewoon mee als verpakking van hun bestelling.
Omdat ik deze maand ook op wilde ruimen, heb ik dat deze week ook weer gedaan. Ik maakte mijn tuin (1.15 bij 1.15 op mijn balkon) winterklaar. Alles eruit en mest erover. Ik ruimde alle tuindingetjes op uit mijn 3e slaapkamer en zette ze in het schuurde beneden. Oud papier netjes in dozen (wij hebben geen blauwe container), die nog even wegbrengen en dan is dat hoekje ook weer netjes opgeruimd.
En komende week het schuurtje even weer wat ordenen.
Met dat opruimen maak ik meneer weer heel blij. Nog even doorzetten, ik kan wel een maand lang iedere dag opruimen;)
dag 25 Joke
Voor de eerlijke vinder. Veel plezier ermee. www.geefmaand.blogspot.nl
Later ging ik de kamer waar al mijn werk staat opruimen omdat ik vanavond een galerieruimte leeg moet maken waar heel veel van mijn werk aan de muur hangt. En dat moet nu dus allemaal weer in dat kamertje :-(. Ik ga deze laatste week dus elke dag een give-away doen op mijn blog besloot ik. Dan gaat er in ieder geval iets weg. Ik plaats dit bericht nu dus maar 's morgens voor het geval hier ook iemand is die mee wil doen. Vandaag gaat het om een van bovenstaande collages.
Kijk in dat geval even op http://waterleliedesign.blogspot.nl/
zondag 24 november 2013
*) Lieke geeft nog steeds (weg)
Dag 22
Vandaag heb ik onvoorwaardelijk (weg)gegeven:
> glimlach aan en praatje met onbekende vrouw bij supermarkt
> praktische kadootjes aan iemand die dat kon gebruiken
> cappuchino getrakteerd
> iemand de tijd gegeven om in diverse boekwinkels rond te struinen
Aan mijzelf gegeven:
> de tijd om met iemand de middag en avond door te brengen, zonder iets te hoeven.
In dankbaarheid ontving ik vandaag:
+ bezorgkosten/ fooi bij pakketaflevering
+ navigatie systeem, waar ik super blij mee ben
+ uit eten, oa heerlijke vega linzensoep en een vega groenteschotel uit de oven
+ de mogelijkheid om in het restaurant waar we aten een event te organiseren
*********************************************************************************************
Dag 23
Vandaag heb ik onvoorwaardelijk (weg)gegeven:
>telefoontje met mijn jarige moeder
Aan mijzelf gegeven:
> rustige ochtend zonder iets te hoeven
> lekker gerecht in restaurant savonds
> savonds een serie kijken met met mijn huisdier, thuis tv, bank
In dankbaarheid ontving ik vandaag:
+ tijd om te vertellen wat ik deze week heb meegemaakt
+ begrip, humor
+ samen uit eten
+ tips voor mijn toekomst
+ begrip, humor
+ tips voor mijn toekomst
*********************************************************************************************
Dag 24
Vandaag heb ik onvoorwaardelijk (weg)gegeven:
> glas naar de glasbak en plastic naar het plastic verzamelpunt gebracht, zowel voor mijzelf (ruimte in huis) als voor buurvrouw die slecht ter been is
> er stonden bij het statiegeldpunt lege flessen die in de glasbak horen, die heb ik meegenomen en in de glasbak gedaan. (een mevrouw die een kratje bier kwam inleveren keek mij zeer verbaasd aan en ik glimlachte en gaf geen verklaring, toen ik wegliep hoorde ik haar hardop iets zeggen over een goede daad van vandaag.)
> onderweg kwam ik een vrouw tegen die in de tuin heel veel bladeren in een grote zak wilde doen, ze kwam handen te kort. Op de vraag of ik zou kunnen helpen kreeg ik een nee dat lukt me wel alleen... dus u neemt mijn hulp niet aan? nee was haar antwoord.
Goed, dan laat ik mijn daad... wel een praatje en een mooie dag gewenst.
> in het diepste geheim heb ik een boek vol met warme wensen bij iemand die ik ken door de brievenbus gedaan, geen briefje (ivm handschrift) of verdere aanwijzing.. weggeven en niet weten wat er zal gebeuren.
> praatje met mevrouw die haar overleden man vandaag erg miste, ze liep met haar hond buiten en ze wilde haar verhaal graag kwijt, ondertussen heb ik de hond geaaid en een rustgevende onopvallende massage gegeven, en ik kreeg veel aandacht van de hond terug... dat was dus niet onvoorwaardelijk...
Aan mijzelf gegeven:
> een rustige ochtend en middag, ik heb een boek uit kunnen lezen.
> een fietstocht zonder dat mijn gsm af kon gaan, die lag namelijk thuis
> voor meerdere dagen (vegetarisch) gekookt, makkelijk voor komende week
en ook in mijn achterhoofd had ik dat ik eten weg kan geven.
In dankbaarheid ontving ik vandaag:
+ inzicht, een schrijfmoment waardoor ik makkelijker een lastig gesprek aan kan gaan
+ oprecht dankjewel voor het wegbrengen van plastic en lege flessen
+ de mogelijkheid gratis voor een periode gebruik te maken van een laptop met een ander besturingssysteem, totdat ik een andere laptop kan aanschaffen.
*********************************************************************************************
Geven kan alleen als de ander wenst te ontvangen.
dag 23 en 24 Joke
Helaas, weer twee dagen zonder echte giften. Ik heb tussen de middag de hond uitgelaten omdat mijn man het druk had, maar ja, ik was degene die een hond wilde ;-). Verre familie in Friesland houdt op biologisch/dynamische manier koeien en zij komen een paar keer per jaar deze kant uit voor familiebezoek en vullen dan (tegen betaling) mijn diepvries. Inmiddels heb ik wat mensen daarvoor ook warm gemaakt en wordt het door diverse mensen bestelde vlees bij mij afgegeven, waarop ik hen moet bellen om het af te halen (kun je het nog volgen?). Dus dat zou je als een gift kunnen zien aan zowel de klanten als de verkopende partij.
Dag 24: Kinderatelier
Bijdrage van: de Verdubbeldame
Of ik een ochtendje zou willen invallen in het Kinderatelier. Waarschijnlijk had ik onder normale omstandigheden ook wel "Ja" gezegd, maar omdat het Geefmaand was zei ik: "Jaaaaah!!!"
Het Kinderatelier is een kleine ruimte in ons wooncomplex waar elke maand een creatieve activiteit wordt georganiseerd voor de kinderen die hier wonen, plus soms hun vriendjes en kinderen uit de buurt. Tot vorig jaar draaide ik mee als vrijwilliger. Toen ik nog werkte als beleidsmedewerker slash onderzoeker vond ik het voor de afwisseling heerlijk om in het weekend met kinderen te knutselen. Nu ik doordeweeks ook al als activiteitenbegeleider werk, was het atelier gaan voelen als 'meer van hetzelfde'. Maar een dagje invallen als één van de twee vrijwilligers niet kan? Tuurlijk!
Van holografisch papier en oude ansichtkaarten maakten we deze mooie 3D-kerstballen:
En ach ja, ik had mijn schminkspullen nog niet opgeborgen van de schminksessie van gisteren bij de scouting, dus:
Lukas, wiens moedertaal Spaans is, wilde een 'leopardo' zijn. We gokten maar dat hij een luipaard bedoelde. Goed gegokt, bleek gelukkig.
En natuurlijk kon een klein Pietje niet ontbreken (die pietendiscussie gingen we maar niet aan)
Of ik een ochtendje zou willen invallen in het Kinderatelier. Waarschijnlijk had ik onder normale omstandigheden ook wel "Ja" gezegd, maar omdat het Geefmaand was zei ik: "Jaaaaah!!!"
Het Kinderatelier is een kleine ruimte in ons wooncomplex waar elke maand een creatieve activiteit wordt georganiseerd voor de kinderen die hier wonen, plus soms hun vriendjes en kinderen uit de buurt. Tot vorig jaar draaide ik mee als vrijwilliger. Toen ik nog werkte als beleidsmedewerker slash onderzoeker vond ik het voor de afwisseling heerlijk om in het weekend met kinderen te knutselen. Nu ik doordeweeks ook al als activiteitenbegeleider werk, was het atelier gaan voelen als 'meer van hetzelfde'. Maar een dagje invallen als één van de twee vrijwilligers niet kan? Tuurlijk!
Van holografisch papier en oude ansichtkaarten maakten we deze mooie 3D-kerstballen:
En ach ja, ik had mijn schminkspullen nog niet opgeborgen van de schminksessie van gisteren bij de scouting, dus:
Lukas, wiens moedertaal Spaans is, wilde een 'leopardo' zijn. We gokten maar dat hij een luipaard bedoelde. Goed gegokt, bleek gelukkig.
En natuurlijk kon een klein Pietje niet ontbreken (die pietendiscussie gingen we maar niet aan)
Dag 24: collegialiteit
Mijn 24ste dag van de geefuitdaging stond volledig in het teken van collegialiteit. De collega die mij moest aflossen vandaag kreeg onverwacht te maken met een overlijden in de familie.
Ik stelde voor om haar dienst gewoon te koppelen aan die van mij zodat ze vrij was. Maar dat wilde ze niet. Dan maar voorgesteld langer te werken zodat zij samen met haar man in alle rust eerst alle hoognodige dingen met de begrafenisondernemer konden regelen.
Uiteindelijk besloot ik om nog een uurtje langer te blijven zodat we samen de kids konden eten geven en ze zichzelf niet te veel moest haasten...ik vond het al erg voor haar dat ze kwam werken.
Ik vind het lastig om de geefuitdaging te combineren met het voltijds werken maar moeilijk gaat ook! Ik geniet van het geven en wil proberen om ook zonder de geefuitdaging elke dag iets te geven aan iemand. Met een lach, een schouderklopje of een vriendelijk gebaar kom je al een heel eind!
Ik stelde voor om haar dienst gewoon te koppelen aan die van mij zodat ze vrij was. Maar dat wilde ze niet. Dan maar voorgesteld langer te werken zodat zij samen met haar man in alle rust eerst alle hoognodige dingen met de begrafenisondernemer konden regelen.
Uiteindelijk besloot ik om nog een uurtje langer te blijven zodat we samen de kids konden eten geven en ze zichzelf niet te veel moest haasten...ik vond het al erg voor haar dat ze kwam werken.
Ik vind het lastig om de geefuitdaging te combineren met het voltijds werken maar moeilijk gaat ook! Ik geniet van het geven en wil proberen om ook zonder de geefuitdaging elke dag iets te geven aan iemand. Met een lach, een schouderklopje of een vriendelijk gebaar kom je al een heel eind!
Dag 23: Cadeauvoorbereidingen, rust en onthaast-tips
Bijdrage van: Firma Fluitekruid
Heb het bloggen weer met hernieuwd enthousiasme opgepakt, en probeer het nu ook maar meteen per dag te doen. Van uitstelgedrag krijg je van die ellenlange blogs van een week, pffff...
Vandaag gegeven:
Cadeautjesdoos gemaakt voor mijn zus, die morgen haar verjaardag viert. Ze wordt 50, dus ik heb gedurende de maand 50 cadeautjes verzameld. Vandaag heb ik ze stuk voor stuk ingepakt en in de mooie hoedendoos gedaan die ik op dag 1 van de Geefmaand al in de ruilwinkel had ‘gekocht'.
Daarmee zit ik meteen VER boven de ’29 geschenken in 29 dagen’, haha! (okee, ik weet het, 50 op 1 dag telt niet)
Meneer F. met rust gelaten, dat vindt hij prettig omdat hij zich nog steeds niet lekker voelt. Hij is niet het type man wat dan vertroeteld wil worden, dus juist het met rust laten is in dit geval een geschenk.:-)
Boek weggegeven, want het schijnt vandaag Boekenweggeefdag te zijn (wat een boel initiatieven weer, ik denk dat ik van 2014 Het Jaar Zonder Challenges ga maken, lijkt me ook wel een keer lekker). Eerst wilde ik het ergens verstoppen,
maar heb het bij nader inzien aan de buuf gegeven, die het heel druk heeft met haar studie en het dus wel kon gebruiken:
Gekregen:
Koppie thee, luisterend oor, advies en een knuf van de buuf.
Op verzoek: Geven in November
Op verzoek van de Verdubbeldame hieronder het berichtje wat ik vandaag op mijn eigen weblog schreef:
Ik doe mee aan de “Geefmaand November” van de Verdubbeldame.
Ik doe mee aan de “Geefmaand November” van de Verdubbeldame.
We gaan de laatste week in en er vallen een paar dingen op.
Ik geef altijd al behoorlijk veel: ik hou deuren open, laat mensen voor gaan bij de kassa, laat mensen oversteken, groet vriendelijk enz. Dit zijn dingen waar ik niet bij nadenk, maar die automatisch gaan. Nu ik er bewust bij stil sta, leveren deze dingen meer op. Het lijkt of men mijn vriendelijke gebaren beter ontvangt.
Geven is soms eng, vooral als je iets geeft aan onbekenden. Geven levert soms ook verschrikte reacties op, bv bij een compliment. De ontvanger weet vaak niet hoe te reageren. Ik herken dat ook als ik zelf een comliment krijg. Op ” wat heb je een leuke jurk aan” volgt door mij “ach, was gewoon in de uitverkoop”. Of “wat heb je dat mooi gemaakt” en dan zeg ik “ach, het is helemaal niet moeilijk”.
Als je onbekenden groet, kijken ze vaak verschrikt of verbaasd, slechts een enkeling groet terug. Als je aanbiedt om iets voor een ander te doen, hoor je vaak dat het niet nodig is, en dat men het zelf wel kan.
Op het weblog zie ik de meest geweldige geefacties voorbij komen en ik vind de mijne dan maar magertjes, terwijl de andere deelnemers mijn acties juist geweldig vinden…
Ik geef altijd al behoorlijk veel: ik hou deuren open, laat mensen voor gaan bij de kassa, laat mensen oversteken, groet vriendelijk enz. Dit zijn dingen waar ik niet bij nadenk, maar die automatisch gaan. Nu ik er bewust bij stil sta, leveren deze dingen meer op. Het lijkt of men mijn vriendelijke gebaren beter ontvangt.
Geven is soms eng, vooral als je iets geeft aan onbekenden. Geven levert soms ook verschrikte reacties op, bv bij een compliment. De ontvanger weet vaak niet hoe te reageren. Ik herken dat ook als ik zelf een comliment krijg. Op ” wat heb je een leuke jurk aan” volgt door mij “ach, was gewoon in de uitverkoop”. Of “wat heb je dat mooi gemaakt” en dan zeg ik “ach, het is helemaal niet moeilijk”.
Als je onbekenden groet, kijken ze vaak verschrikt of verbaasd, slechts een enkeling groet terug. Als je aanbiedt om iets voor een ander te doen, hoor je vaak dat het niet nodig is, en dat men het zelf wel kan.
Op het weblog zie ik de meest geweldige geefacties voorbij komen en ik vind de mijne dan maar magertjes, terwijl de andere deelnemers mijn acties juist geweldig vinden…
Waarom vinden we wat een ander doet vaak beter dan wat we zelf doen…?
Dag 24 van Inenomdekas
Vanochtend nam ik voor de demente ouderen op "mijn" afdeling een handpop mee. Ze vonden hem geweldig. Heerlijk om de bewoners te zien opfleuren door zoiets simpels.
Er was een nieuwe meneer op de afdeling. Zijn dochter en schoonzoon kwamen op bezoek en wisten zich duidelijk geen raad met deze nieuwe situatie. Ik gaf ze koffie en maakte ze wat wegwijs op de afdeling.
Er was een nieuwe meneer op de afdeling. Zijn dochter en schoonzoon kwamen op bezoek en wisten zich duidelijk geen raad met deze nieuwe situatie. Ik gaf ze koffie en maakte ze wat wegwijs op de afdeling.
Dag 23 van Inenomdekas
Aan een klein neefje en nichtje stuurde ik vandaag een mooie ansinchtkaart namens Sinterklaas en Zwarte Piet. 's Avonds gingen we naar vrienden en namen een kleinigheidje mee; ik liet de bloemist het wisselgeld houden :)
zaterdag 23 november 2013
Dag 23: Schminken bij de scouting
Bijdrage van: de Verdubbeldame
Mijn derde Geefmaand-schminksessie vond plaats bij de scouting. De welpjes moesten een knutselwerkje maken over het dier dat ze graag zouden willen zijn, en daarna had ik de edele taak ze daadwerkelijk in zo'n dier te veranderen.
Nog best een pittige opgave. Want hoe ziet een witte tijger er uit? Een jachtluipaard? Een ara? En een wolf? Ja, die kinderen waren zoölogisch duidelijk beter onderlegd dan ik. Gelukkig was iedereen tevreden met het resultaat (dat heet, de tien kinderen die ik binnen de tijd geschminkt kreeg; de overige twintig heb ik maar beloofd een andere keer terug te komen).
Deze 'gevaarlijke' foto (zelfs de vlinder gromt) plukte ik net van Facebook, en moet gemaakt zijn toen ik nog druk in de weer was met het laatste (wolven)kind.
Mijn derde Geefmaand-schminksessie vond plaats bij de scouting. De welpjes moesten een knutselwerkje maken over het dier dat ze graag zouden willen zijn, en daarna had ik de edele taak ze daadwerkelijk in zo'n dier te veranderen.
Nog best een pittige opgave. Want hoe ziet een witte tijger er uit? Een jachtluipaard? Een ara? En een wolf? Ja, die kinderen waren zoölogisch duidelijk beter onderlegd dan ik. Gelukkig was iedereen tevreden met het resultaat (dat heet, de tien kinderen die ik binnen de tijd geschminkt kreeg; de overige twintig heb ik maar beloofd een andere keer terug te komen).
Deze 'gevaarlijke' foto (zelfs de vlinder gromt) plukte ik net van Facebook, en moet gemaakt zijn toen ik nog druk in de weer was met het laatste (wolven)kind.
bijdrage van Jocyta
vandaag een top-dag voor vele gevers/ruilers!! Meer dan 100 vrouwen van 0-80 jaar blij kunnen maken met kleding. Samen met 20 vrijwilligers een dag lang genieten.
voor info: http://kledingruilbeurs.weebly.com/
Wil je in jouw woonplaats ook een dergelijk evenement organiseren: ik ben bereid mee te denken!
en nu.....tijd voor mezelf!
voor info: http://kledingruilbeurs.weebly.com/
Wil je in jouw woonplaats ook een dergelijk evenement organiseren: ik ben bereid mee te denken!
en nu.....tijd voor mezelf!
Update dag 16 t/m 22
Bijdrage van: Firma Fluitekruid
Ik had even een weekje niet geblogd, maar wel elke dag aantekeningen gemaakt om er een beetje structuur in te houden. Hier een update:
Dag 16
- Geholpen met uitdelen van de drankjes tijdens mijn neefje's verjaardag (mijn zwager keek een beetje beteuterd toen iedereen ineens al te drinken had, ontnam ik hem nou zijn eigen geefmoment?)
- Tijdens een maaltijd met een vriend die ik lang niet had gezien, heb ik vooral geluisterd en interesse getoond zonder er meteen weer doorheen te tetteren met wat ik zelf allemaal meemaak.
Dag 17
- Ochtend vrolijk en gezellig begonnen met meneer F. (met veel humor)
- Afgewassen en afgedroogd bij mijn ouders, ze over hun bolletje geaaid, brief voor ze gepost.
- In de tram voor iemand opgestaan.
- Donatie aan giro 555 voor de Filipijnen
-Dag 18
- Samen opgestaan en ontbeten met meneer F., ook al hoefde ik pas later te beginnen
- Hard gebuffeld op mijn werk
- Pakjes met weggeefboeken op de post gedaan
- Chocolade gekocht voor meneer F. met ‘ik vind jou lief’ erop (vandaag gaan we 19 jaar met elkaar)
- Doosjes bonbons voor twee dames op de ukuleleclub die allebei pas 50 zijn geworden
- Wij hebben allemaal met hart en ziel ukulele gespeeld en enthousiasme uitgewisseld
- Koken en overnachten bij mijn moeder. Heb haar ook nog een nekmassage gegeven.
Dag 22
- Vandaag hard gewerkt om twee schoolklassen een leuke broodbakles te bezorgen. De kinderen hadden het erg naar hun zin en gingen met rode wangetjes en warme broodjes weer naar school.
Ik had even een weekje niet geblogd, maar wel elke dag aantekeningen gemaakt om er een beetje structuur in te houden. Hier een update:
- Geholpen met uitdelen van de drankjes tijdens mijn neefje's verjaardag (mijn zwager keek een beetje beteuterd toen iedereen ineens al te drinken had, ontnam ik hem nou zijn eigen geefmoment?)
- Tijdens een maaltijd met een vriend die ik lang niet had gezien, heb ik vooral geluisterd en interesse getoond zonder er meteen weer doorheen te tetteren met wat ik zelf allemaal meemaak.
Dag 17
- Ochtend vrolijk en gezellig begonnen met meneer F. (met veel humor)
- Afgewassen en afgedroogd bij mijn ouders, ze over hun bolletje geaaid, brief voor ze gepost.
- In de tram voor iemand opgestaan.
- Donatie aan giro 555 voor de Filipijnen
-Dag 18
- Samen opgestaan en ontbeten met meneer F., ook al hoefde ik pas later te beginnen
- Hard gebuffeld op mijn werk
- Pakjes met weggeefboeken op de post gedaan
- Chocolade gekocht voor meneer F. met ‘ik vind jou lief’ erop (vandaag gaan we 19 jaar met elkaar)
- Doosjes bonbons voor twee dames op de ukuleleclub die allebei pas 50 zijn geworden
- Wij hebben allemaal met hart en ziel ukulele gespeeld en enthousiasme uitgewisseld
Dag 19
- Een moeder die met een klas meekwam voor een bezoekje aan de kinderboerderij verzuchtte tegen een andere moeder: ‘Ik heb zo’n honger.’ Meteen bood ik haar een een appel aan.
- Speciaal naar het station gegaan om snoepautomaat te vinden voor aan Verdubbeldame beloofde geefactie (niet gevonden).
- Toen mijn vader naar de spoedeisende hulp moest, zijn mijn moeder, zus en ik urenlang bij hem gebleven, tot hij was opgenomen, We waren allemaal pas laat thuis.
- Een moeder die met een klas meekwam voor een bezoekje aan de kinderboerderij verzuchtte tegen een andere moeder: ‘Ik heb zo’n honger.’ Meteen bood ik haar een een appel aan.
- Speciaal naar het station gegaan om snoepautomaat te vinden voor aan Verdubbeldame beloofde geefactie (niet gevonden).
- Toen mijn vader naar de spoedeisende hulp moest, zijn mijn moeder, zus en ik urenlang bij hem gebleven, tot hij was opgenomen, We waren allemaal pas laat thuis.
Dag 20
- Huis, koffie en thee ter beschikking gesteld voor buurvrouwenberaad
- Telefoontje voor mijn rekening genomen waar iemand tegenop zag.
- Naar bezoekuur gegaan bij mijn vader.
- Extra mijn best gedaan met flamencodansen, want ik was al twee keer niet geweest (ook bij de moeilijke pasjes geduld bewaard, ondanks zere tenen)
- Fooi voor de pizzaboer
- Huis, koffie en thee ter beschikking gesteld voor buurvrouwenberaad
- Telefoontje voor mijn rekening genomen waar iemand tegenop zag.
- Naar bezoekuur gegaan bij mijn vader.
- Extra mijn best gedaan met flamencodansen, want ik was al twee keer niet geweest (ook bij de moeilijke pasjes geduld bewaard, ondanks zere tenen)
- Fooi voor de pizzaboer
Dag 21
- Naar bezoekuur van mijn vader.
- Weggeefboek op de leestafel gelegd in het ziekenhuis
- Naar bezoekuur van mijn vader.
- Weggeefboek op de leestafel gelegd in het ziekenhuis
- Koken en overnachten bij mijn moeder. Heb haar ook nog een nekmassage gegeven.
Dag 22
- Vandaag hard gewerkt om twee schoolklassen een leuke broodbakles te bezorgen. De kinderen hadden het erg naar hun zin en gingen met rode wangetjes en warme broodjes weer naar school.
- Ik bleef langer dan normaal, want na afloop zat het hele lokaal onder het graan, meel en deeg. Ik was zeker een uur bezig met schoonmaken. Dat heb ik gedaan zonder enige irritatie of zelfmedelijden. Ik bedacht weer: ‘Je hoeft dit niet leuk te vinden, Fluitekruid, als je het maar doet.’ Dat helpt nog steeds!
- Daarna moest ik de muizen en parkieten nog eten en drinken geven en de hagedis sprinkhanen voeren. De pad moest nog krekels, de salamander rode muggenlarven en de slang een levende muis. Alle dieren hebben gegeten, behalve de slang, want die had geen trek in de muis. De muis begon zelfs over de slang heen te lopen, en de slang kroop steeds verder in een hoekje, de schijtlaars! Die moet nu weer een paar dagen wachten op het volgende geefmoment. (Eigen schuld, géén dikke bult!)
- In de stad scoorde ik cadeautjes voor de verjaardag van mijn zus. Intussen verwachtte ik telefoon van mijn moeder, die zou doorgeven wanneer ik mijn vader op zou kunnen halen uit het ziekenhuis. Gelukkig hoorde ik dat meneer Fluitekruid mijn vader al op ging halen (heel lief, want meneer F. voelde zich niet lekker vandaag), waardoor ik niet meer de deur uit hoefde.
- Daarna moest ik de muizen en parkieten nog eten en drinken geven en de hagedis sprinkhanen voeren. De pad moest nog krekels, de salamander rode muggenlarven en de slang een levende muis. Alle dieren hebben gegeten, behalve de slang, want die had geen trek in de muis. De muis begon zelfs over de slang heen te lopen, en de slang kroop steeds verder in een hoekje, de schijtlaars! Die moet nu weer een paar dagen wachten op het volgende geefmoment. (Eigen schuld, géén dikke bult!)
- In de stad scoorde ik cadeautjes voor de verjaardag van mijn zus. Intussen verwachtte ik telefoon van mijn moeder, die zou doorgeven wanneer ik mijn vader op zou kunnen halen uit het ziekenhuis. Gelukkig hoorde ik dat meneer Fluitekruid mijn vader al op ging halen (heel lief, want meneer F. voelde zich niet lekker vandaag), waardoor ik niet meer de deur uit hoefde.
Maar ook een heleboel gekregen deze week, o.a.:
- Veel fijne dagen met lekker eten en leuke mensen
- Warm contact en gevoel van verbondenheid met mijn familie, fijn dat mijn vader weer is opgeknapt. Ontroerend te zien hoe lief mijn ouders samen zijn, als ze elkaar bij het afscheid nemen in het ziekenhuis als een stel bakvissen diep in de ogen kijken en elkaar kusjes geven.
- Ouderwets tv-avondje samen met mijn moeder, ben weer eens te blijven logeren en kon iets voor haar betekenen
- Mijn moeder maakte me wakker met een kopje thee en een plakje ontbijtkoek. Normaal doet mijn vader dat voor haar (elke dag, al meer dan 50 jaar), dus eigenlijk was het mijn plan om dat van hem over te nemen. Maar nou deed zij het voor mij, en dat vond ik eigenlijk ook wel mooi…
- Dankzij meneer F. kunnen genieten van een onverwacht avondje voor mezelf (lekker onderuit gezakt naar Midsomer Murders gekeken)
- Veel fijne dagen met lekker eten en leuke mensen
- Warm contact en gevoel van verbondenheid met mijn familie, fijn dat mijn vader weer is opgeknapt. Ontroerend te zien hoe lief mijn ouders samen zijn, als ze elkaar bij het afscheid nemen in het ziekenhuis als een stel bakvissen diep in de ogen kijken en elkaar kusjes geven.
- Ouderwets tv-avondje samen met mijn moeder, ben weer eens te blijven logeren en kon iets voor haar betekenen
- Mijn moeder maakte me wakker met een kopje thee en een plakje ontbijtkoek. Normaal doet mijn vader dat voor haar (elke dag, al meer dan 50 jaar), dus eigenlijk was het mijn plan om dat van hem over te nemen. Maar nou deed zij het voor mij, en dat vond ik eigenlijk ook wel mooi…
- Dankzij meneer F. kunnen genieten van een onverwacht avondje voor mezelf (lekker onderuit gezakt naar Midsomer Murders gekeken)
Dag 22 van Inenomdekas
Mijn werkdag begon om 8 uur vanochtend. Ik had de hele dag spreekuur, dus injecties geven, bloed afnemen, hechtingen verwijderen enz. Voor iedere patient staat 10-20 minuten omdat vanuit het doktersspreekuur patienten komen waarbij bloed afgenomen moet worden of wonden verbonden enz. Deze mensen staan niet in mijn agenda en komen dus tussen mijn afspraken door. Dit zorgt er vaak voor dat het eigen spreekuur uit loopt.
Vandaag besloot ik me daar niks van aan te trekken. Om 8.10 uur kwam er een patient voor oren spuiten. Een alleenstaande man van in de 50 die altijd voor zijn ouders heeft gezorgd. Beide ouders zijn dit jaar overleden en er is veel gedoe in de familie (ik werk al meer dan 20 jaar in deze praktijk en ken de meeste gezinnen). Na 10 minuten was ik klaar met deze meneer. Terwijl hij zijn jas aantrok vroeg ik hoe het met hem ging. Hij zei dat het wel ging en liep naar de deur. "Het is een moeilijk jaar voor u geweest" zei ik... Hij liet de deurkruk los, liep terug naar zijn stoel en ging weer zitten. Toen begon hij te vertellen. Over zijn ouders, de leegte overdag en de familieproblemen. Ik haalde een extra kop koffie en luisterde...
De hele dag heb ik iedereen gevraagd hoe het met ze ging. In de middag luisterde ik naar een mevrouw waarvan de volwassen zoon een ongeluk heeft gehad waardoor hij hersenletsel heeft opgelopen. De zorgen van een moeder om haar kind...
Terugkijkend op de dag merkte ik dat ik amper vertraging had opgelopen. Niet iedereen had natuurlijk een uitgebreid verhaal te vertellen. Toch hadden de meesten wel iets leuks (net oma geworden, sleutel van een huis gekregen) of iets verdrietigs (dode poes) te vertellen.
Dingen die ik anders in de vrije minuten doe zoals voorraden aanvullen, vaatwasser inruimen, instrumenten schoonmaken enz., moest nu allemaal tussen 16 en 17 uur, maar toch was ik keurig op tijd klaar :)
Vandaag besloot ik me daar niks van aan te trekken. Om 8.10 uur kwam er een patient voor oren spuiten. Een alleenstaande man van in de 50 die altijd voor zijn ouders heeft gezorgd. Beide ouders zijn dit jaar overleden en er is veel gedoe in de familie (ik werk al meer dan 20 jaar in deze praktijk en ken de meeste gezinnen). Na 10 minuten was ik klaar met deze meneer. Terwijl hij zijn jas aantrok vroeg ik hoe het met hem ging. Hij zei dat het wel ging en liep naar de deur. "Het is een moeilijk jaar voor u geweest" zei ik... Hij liet de deurkruk los, liep terug naar zijn stoel en ging weer zitten. Toen begon hij te vertellen. Over zijn ouders, de leegte overdag en de familieproblemen. Ik haalde een extra kop koffie en luisterde...
De hele dag heb ik iedereen gevraagd hoe het met ze ging. In de middag luisterde ik naar een mevrouw waarvan de volwassen zoon een ongeluk heeft gehad waardoor hij hersenletsel heeft opgelopen. De zorgen van een moeder om haar kind...
Terugkijkend op de dag merkte ik dat ik amper vertraging had opgelopen. Niet iedereen had natuurlijk een uitgebreid verhaal te vertellen. Toch hadden de meesten wel iets leuks (net oma geworden, sleutel van een huis gekregen) of iets verdrietigs (dode poes) te vertellen.
Dingen die ik anders in de vrije minuten doe zoals voorraden aanvullen, vaatwasser inruimen, instrumenten schoonmaken enz., moest nu allemaal tussen 16 en 17 uur, maar toch was ik keurig op tijd klaar :)
Abonneren op:
Posts (Atom)
